Kαλό Μήνα!

Στη ζωή μας καθημερινά αξιολoγούμαστε, αξιολογούμε και εν τέλει κρίνουμε και κρινόμαστε. Μέσα από την συνεχή αξιολόγηση και κρίση των ανθρώπων, των πραγμάτων και των ιδεών επίλεγουμε τους φίλους μας, τους συνεργάτες μας, τα υλικά αγαθά που θέλουμε να αποκτήσουμε αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θέλουμε να ζούμε.

Σε επίπεδο ηγεσίας, η αξιολόγηση και η κρίση είναι μία αέναη διεργασία κατά την οποία ο ηγέτης καλείται να αναλύει τα δεδομένα ώστε να μπορεί να κάνει εκτίμηση για το πώς είναι πιθανό να δράσει ή να αντιδράσει σε κάθε δεδομένη κατάσταση, ρόλο ή εργασία.

Υπάρχουν όμως φορές που ο ηγέτης κάνει λάθος στην αξιολόγηση και οδηγείται όχι απλώς σε εσφλαμένα συμπεράσματα ή αποφάσεις αλλά σε αυταπάτες ότι αυτό που κάνει είναι σωστό ανεξαρτητώς το πόσο κακό, άδικο ή ανήθικο είναι.

Οι αυταπάτες τον βοηθούν να αντέξει την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει καθώς χαμένος μέσα σε μία εικονική πραγματικότητα δεν χρειάζεται να αποδεχτεί την αδυναμία του να αναγνωρίσει την αξία των πραγμάτων και των ανθρώπων.

Ακόμα όμως και σε τέτοιες καταστάσεις υπάρχει λύση και αυτή δεν είναι άλλη από την καλύτερη κατανόηση του εαυτού μας.

Στην επαγγελματική μου πορεία έχω πάρει καλές και κακές, εύκολες και δύσκολες αποφάσεις. Κάθε φορά όμως που βρίσκομαι μπροστά σε μεγάλα διλήμματα την απάντηση την βρίσκω κάνοντας μου πρώτα την παρακάτω ερώτηση:

Εάν το παιδί, ο γονέας ή ένας καλός σου φίλος εργαζόταν στην εταιρεία που δουλεύεις, θα εκτιμούσε την απόφαση σου;

Η ερώτηση αυτή με φέρνει αντιμέτωπο με τον εαυτό μου και με βάζει στα παπούτσια των άλλων. Όπως έχει πει και ο Peter Drucker «Δεν μπορείτε να διαχειριστείτε άλλους ανθρώπους, αν πρώτα δεν μπορέσετε να διαχειριστείτε τον εαυτό σας».

Για μία ακόμα φορά λοιπόν καταληγώ στην άποψη ότι η ηγεσία ξεκινάει από την κατανόηση του εαυτού μας – ποια είναι τα δυνατά μας σημεία, ποιες οι αδυναμίες μας, το προσωπικό μας όραμα, τα κίνητρα και οι προσωπικοί μας στόχοι.

Όταν κάποιος καταλαβαίνει τον εαυτό του, μπορεί να καταλάβει καλύτερα και τους ανθρώπους που οδηγεί και κατά συνέπεια να επηρεάσει τα εγγενή τους κίνητρα.